A capoeira é unha rica expresión cultural que foi desenvolvida no Brasil pola comunidade africana e a súa descendencia como forma de loita pola liberdade e resistencia ao sistema escravista. Ela ten súa orixe nun ritual practicado polo pobo Bantu , ao sur de Angola. Neste ritual, o N’Gol (Nigolo) ou danza da Cebra, dous mozos disputan a man de unha moza en casamento a través dun xogo con movementos inspirado nos animais. A partir do N’Gol, a Capoeira desenvolveu seus movementos propios, os cales están intrinsecamente relacionados á musicalidade e á filosofía na que se basea.

​

A capoeira tivo e continúa a ter, ao longo da historia, un papel moi importante na defensa da vida, da liberdade e dos valores, aspectos fundamentais na constitución da persoa humana.

​

Para seu potencial subversivo e creador, no inicio da república no Brasil, súa práctica foi considerada unha afronta. A Capoeira foi albo de persecucións, chegando a implicar castigos severos contra as persoas que a practicaban, como deportacións e castigos físicos aos chamados "capoeiristas", situación que se da nun contexto maior de represión aos cultos e rituais africanos. Tras ser retirada do Código Penal, comeza a difusión da capoeira que, en moitos casos, terminou por descaracterizala. Actualmente, a través dun movemento de retorno ás orixes e raíces da capoeira, seus mestres e mestras, así como profesorado instrutor, non só se dedican á práctica propiamente dita, mais tamén á preservación de seus elementos tradicionais, buscando a valorización dos aspectos da cultura africana.

Os mestres e mestras de Capoeira son unánimes en afirmar que a Capoeira Angola é sempre máis que calquera concepto que se poida dar a ela. É, por tanto, imposíbel restrinxídela a unha definición precisa. Mais metaforicamente, é válido colocar que a Capoeira Angola é un diálogo de corpos, no cal unha persoa pregunta e a outra responde a través do improvisar corporal pautado nos movementos básicos aprendidos. É así como ese diálogo se desenvolve.

​

Seu ritual se concreta na roda, na cal se mesturan elementos de loita, danza e xogo, todo iso envolto nun ambiente onde a musicalidade é rexente e orienta a actuación das e dos practicantes, pulsando o ritmo de seus movementos.